Fáir þekkja umferðarteppur höfuðborgarsvæðisins betur en Hafnfirðingar. Margir sitja fastir á hverjum morgni og hverju síðdegi, alla virka daga. Reykjanesbrautin, helsta umferðaræð landsins, liggur beint inn í bæinn. Fyrir þá sem vinna í Reykjavík þýðir þetta styttri frítíma. Mun Borgarlínan laga þetta?
Svarið er nei.
Borgarlínan byggir á þeirri hugmynd að fólk breyti ferðavenjum sínum og taki almenningssamgöngur í stað bílsins. Þetta hefur verið reynt. Frá 2012 til 2022 var um milljarði króna varið árlega til að efla Strætó og fjölga notendum. Niðurstaðan var sú að farþegum fækkaði lítillega. Fólk velur einkabílinn vegna þess að hann er sveigjanlegri og hentar betur daglegu lífi.
Borgarlínan kemur að hluta til á kostnað einkabílsins. Sérakreinar taka pláss af núverandi akreinum, þrengja að umferð og geta aukið á þann vanda sem á að leysa. Auk þess fylgir henni þétting byggðar og fækkun bílastæða.
Raunveruleiki Hafnfirðinga er annar en þeirra sem búa í miðbæ Reykjavíkur. Hér þarf fólk að komast í vinnu, skóla, íþróttir og daglegt amstur, á milli staða sem liggja ekki á einni línu. Foreldrar þurfa að skutla og sækja börn í leikskóla og tómstundir. Fastar leiðir Borgarlínunnar leysa ekki þessar ferðir.
Það sem skiptir máli er að bæta umferðarflæði þar sem vandinn er, á hringtorginu við Reykjanesbraut og í tengingum við nágrannasveitarfélög. Ef ekkert er gert þar mun umferðin halda áfram að versna, óháð Borgarlínu.
Við þurfum raunhæfar lausnir í samgöngumálum sem taka mið af lífi fólks eins og það er, ekki eins og einhverjir vilja að það verði.
Eitt af helstu stefnumálum Miðflokksins í Hafnarfirði er að kalla eftir endurskoðun á samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins og bæta samgöngur fyrir alla.
Höfundur er oddviti Miðflokksins í Hafnarfirði
